യുത്തനേഷ്യ.

ഏഴുവര്‍ഷങ്ങളുടെ പലായനം എത്ര വേഗത്തിലായിരുന്നു. ദയാവധം നാളെയാണെന്നാണ്‌ നേഴ്സ്‌ അമ്മയോട്‌ പറയുന്നത്‌ കേട്ടത്‌, അതായത്‌ തന്റെ കൊലപാതകം..മര്‍ഡര്‍.    ഏഴുകൊല്ലങ്ങള്‍ കാത്തിരുന്ന വിനോദിനും മറിച്ചൊരു അഭിപ്രായമില്ലാതെയായി. ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഭയമുണ്ട്‌, മരണം എന്നും ഒരു സമസ്യ തന്നെ. എന്തെങ്കിലും പറയണമെന്നുണ്ട്‌, പക്ഷെ അനങ്ങാന്‍ കഴിയുന്നില്ല, എന്തിന്‌, ഒന്നു മിഴിചിമ്മാന്‍ പോലും. കിടപ്പിലാകുമ്പോള്‍ അമലിന്‌ ഒരു വയസ്സായിരുന്നു..ഇപ്പോള്‍ അവന്‍ വല്യകുട്ടിയായി. ആഴ്ചയിലൊരിയ്ക്കല്‍ അച്ഛന്റെ കൂടെ വരും..വെറുതെ അക്ഷമനായി നിന്നു തിരികെപ്പോകും. ‘അമ്മേ’ എന്നൊന്നു വിളിക്കും..വിളികേള്‍ക്കണമെന്നുണ്ട്‌, ആ കുഞ്ഞുകവിളില്‍ തെരുതെരെ ഉമ്മ വയ്ക്കണമെന്നും, പക്ഷെ മനസ്സൊഴികെ എല്ലാം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞു..ജീവിതവുമായുള്ള ബന്ധം വളരെ നേര്‍ത്ത ഒരു നൂല്‍പ്പാലത്തിലൂടെയായി..കേള്‍വി മാത്രം നേര്‍ത്തൊരു വാതില്‍ അടയ്ക്കാതെയിട്ടു.

ഇടനാഴിയിലൂടെയുള്ള ഓരോ ചലനവും പരിചിതമായിരുന്നു, ഓരോ കാലൊച്ചയും ആരുടേതെന്ന്‌ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
 ശബ്ദത്തിന്റെ ഭംഗിയറിഞ്ഞ വര്‍ഷങ്ങള്‍. ഡോക്റ്റര്‍ പിഷാരടി പറഞ്ഞിട്ട്‌ വിനോദ്‌ പലതരം പാട്ടുകളുടെ സീഡികള്‍ പ്ലേ ചെയ്യുമായിരുന്നു, പിന്നീട്‌ അയാള്‍ക്കും ഒന്നിലും താത്‌പര്യം ഇല്ലാതെയായി. എല്ലാം ഒരു ദിവസം എടുത്തെറിയുന്ന സ്വരം കേട്ട്‌ ഞെട്ടി. ആ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും തന്നെ ഇറക്കിവിട്ട ദിവസമായിരിയ്ക്കണം അത്‌.

കരയാതെ കരഞ്ഞു, ആരുമറിയാതെ. പിന്നെ ദയാവധത്തിന്റെ സംസാരങ്ങള്‍ തുടങ്ങി. ആദ്യമൊന്നും മനസ്സിലായിരുന്നില്ല. പക്ഷെ, ഡോക്റ്റര്‍ വന്നപ്പോള്‍ വിനോദ്‌ എല്ലാം ചോദിച്ചറിയുന്നത്‌ കേട്ടു. സന്ധ്യയില്‍ പാടുന്ന കിളികള്‍, പെട്ടെന്ന്‌ മൂകരായി. മനസ്സു പിടഞ്ഞു നീറി. ശരീരത്തില്‍ ഘടിപ്പിച്ചിരുന്ന ജീവന്‍ പിടിച്ചുനിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്ന ട്യൂബുകളെല്ലാം വലിച്ചെടുത്ത്‌ കളയണമെന്നു തോന്നി, പക്ഷെ അനങ്ങാന്‍ പറ്റുന്നില്ലല്ലൊ.

“ഈ കിടപ്പില്‍ നിന്നും ഇവള്‍ ഇനി എഴുന്നേല്‍ക്കുമെന്ന്‌ തോന്നുന്നില്ല ഡോക്റ്റര്‍” വിനോദാണ്‌ സംസാരം തുടങ്ങിയത്‌.
“ഇനിയെത്ര നാളെന്നു വച്ചാണ്‌ ഈ ചികിത്സ”

ഡോക്റ്റര്‍ അയാളെ റൂമിലേക്ക്‌ വിളിപ്പിച്ചു. പിന്നെ ഒന്നും അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. വല്ലാത്തൊരു മരവിപ്പോടെ കിടന്നു, ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ. കുറേ ദിവസങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പാണത്‌. പിന്നെ വഴക്കായിരുന്നു, അമ്മയോട്‌. അമ്മ കൊലയ്ക്ക്‌ കൂട്ടുനില്‍ക്കാത്തതിലുള്ള അരിശം.

മരണം സമ്മാനിയ്ക്കാന്‍ വെളുത്ത മാലാഖമാര്‍ രാവിലെ വരും. അമ്മ കരയുന്നു, ഇടമുറിയാതെ.

അമല്‍ വൈകിട്ടു വന്നു തന്നെ ഒന്നു തൊട്ടെന്ന് വരുത്തി..അവന്‌ എല്ലാം ഒരു തമാശയെന്നോണം തോന്നിക്കാണും. മുടങ്ങാതെയുള്ള വാരാന്ത്യ സന്ദര്‍ശനം തീരാന്‍ പോകുന്നു എന്ന്‌ മാത്രം അറിഞ്ഞിരിക്കും. ഇളം നീല ബ്ലാങ്കെറ്റില്‍ പൊതിഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീയുടെ ചലനമറ്റ ശരീരം കാണാന്‍ ഇനി മെനക്കെടേണ്ടതില്ല ആരും. ഈ ഒരു രാവുകൂടി മാത്രം.. ഒരു നല്ല പാട്ട്‌ കേള്‍ക്കാന്‍ കൊതിയാവുന്നു. ഏതെങ്കിലും ഒരു ഗാനം, ജീവിതത്തിന്റെ നിറമുള്ളത്‌.

രാവിലെ നേഴ്സ്‌ വന്നു നെറ്റിയില്‍ കൈവച്ചു. യാതൊരു ചലനവുമില്ലെന്നു അവസാനമായി ഒരിയ്ക്കല്‍ കൂടി ഉറപ്പ്‌ വരുത്തി. നല്ലവരായ അവര്‍ ഉറക്കെ കന്യാമറിയത്തിനോട്‌ പ്രാര്‍ത്തിച്ചു, തന്റെ ആത്മാവിന്റെ ശാന്തിയ്ക്ക്‌ വേണ്ടി..ഭയം തോന്നുന്നു. നെഞ്ചിന്‍ കൂട്ടിലെ പക്ഷി ചിറകു വിരിച്ച്‌ ദേഹം വെടിയാന്‍ ഒരുങ്ങി, തെല്ലും ഇഷ്ടമില്ലാതെ.

പിന്നെ വിനോദും അമ്മയും വന്നു. അയാള്‍ തന്റെ വിരലിലെ മോതിരം ഊരിയെടുത്തു.അയാളുടെ പേരുകൊത്തിയ മോതിരം. അമ്മ കാല്‍പാദത്തില്‍ മുഖം ചേര്‍ത്തുപിടിച്ച്‌ കരയുന്നു. ഒടുവില്‍ ഡോക്റ്റര്‍ പിഷാരടി എത്തി. റൂമില്‍ നിന്നും എല്ലാവരും വെളിയില്‍ പോയി. അദ്ദേഹം പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുകയായിരുന്നിരിയ്ക്കണം..പിന്നെ എന്തൊക്കെയോ ടെസ്റ്റുകള്‍ക്ക്‌ ശേഷം ഓരോ ട്യൂബുകളായി എടുത്തുമാറ്റി.
 

മനസ്സില്‍ ചുവപ്പു നിറം കൂടിക്കൂടി വന്നു, ആദ്യ വൃത്താകൃതിയിലും പിന്നീട്‌ വലിയ പരന്ന തടാകം പോലെയും..പലതരം നിറങ്ങളുടെ വലയങ്ങളിലൂടെ ഞാന്‍ എന്റെ അവസാനത്തെ യാത്ര തുടങ്ങി…

Advertisements

4 Responses to “യുത്തനേഷ്യ.”

  1. sujithbhakthan Says:

    Hi

    Join Here

    വേര്‍ഡ്പ്രസ്സ് മലയാളം ബ്ലോഗേഴ്സ് ഗ്രൂപ്പ്

    http://groups.google.com/group/wpbloggers

  2. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷമോ മറ്റോ അമേരിക്കയില്‍ ഇതുപോലെ ഒരു സംഭവം നടന്നല്ലൊ.
    ഇഷ്ടമായി ഈ എഴുത്ത്‌. 🙂

  3. ശരിയാണ്‌, 2005 ല്‍ അമേരിക്കയിലുള്ള ടെറി ഷിയാവോ എന്ന സ്ത്രീയെ ഇങനെ ദയാവധം നടത്തിയിരുന്നു.
    നന്ദി

  4. വനിതാലൊകത്തിലൂടെയാണ്‌ ഈ ബ്ലോഗ്‌ കണ്ടത്‌. ശരിക്കും മനസ്സില്‍ തട്ടി. വീണ്ടും എഴുതുക

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: