ഉണര്‍ച്ചകളില്ലാതെ.

കുത്തുവാക്കിന്റെ വിഷപ്പല്ലാല്‍,
കടിച്ചുകുടഞ്ഞ്,
രക്തം കിനിച്ച്,
എന്റെ ഉണര്‍ച്ചയെ,
നീ തല്ലിക്കൊഴിച്ചു..

ജ്വരം കൊണ്ടു തുള്ളി,
‘അമ്മേ’യെന്നുണ്ണി,
പതം പറഞ്ഞൊട്ടുമ്പോള്‍,
മറുവശത്ത്,
ആസക്തിയുടെ മൃഗത്തെ,
നീയഴിച്ചുവിടുന്നതെന്തിന്‌?

മിഥ്യാജാലികയില്‍,
തൊലിവെളുപ്പിന്റെ പേക്കൂത്തുകണ്ട്,
അവളെയും മനസ്സിലിട്ട്,
നഗ്നനായി നീ വരുമ്പോള്‍,
എനിക്ക് അറപ്പാണ്‌..

എനിയ്ക്ക് വേണ്ടത്,
നീയും ഞാനും ,
മാത്രമറിയുന്ന ഖനികളാണ്‌,
വിരല്‍ത്തുമ്പിലെ സൂര്യനാണ്‌.
ഇഷ്ടത്തോടെ,
നാഡികളില്‍ പുകഞ്ഞുയരുന്ന,
തീപ്പക്ഷികളെയാണ്‌..

എന്നെയറിയാതെ,
നീ വരുമ്പോഴൊക്കെ,
പറയൂ,
ഞാന്‍ ഉണരുന്നതെങ്ങനെ?

Advertisements

3 Responses to “ഉണര്‍ച്ചകളില്ലാതെ.”

  1. ഋഷി Says:

    ചിലമ്പിന്റെ വരികളുടെ തീഷ്‌ണത ദിനം പ്രതിയേറി വരുന്നുണ്ട്..തുടരു…“ഉണര്‍ച്ചകളില്ലാതെ“ നന്നായിട്ടുണ്ട്.

  2. കവിതയും കാര്‍ട്ടൂണും എന്നൊരു
    പ്രശസ്തമായ ചൊല്ല്ലു തന്നെയുണ്ടല്ലോ.
    അതോ, ഉണ്ടോ…

    ഈ വേദിയെ ഈയുള്ളവന്‍ കാണുന്നപോലെ
    ഗൌരവത്തോടെ തന്നെ കാണുമല്ലോ !

    എന്തായാലും, ആശംസകള്‍ !

  3. തീക്ഷണമാണല്ലോ വരികള്‍

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: