Archive for August, 2007

ഉണര്‍ച്ചകളില്ലാതെ.

Posted in Uncategorized on August 30, 2007 by chilamp

കുത്തുവാക്കിന്റെ വിഷപ്പല്ലാല്‍,
കടിച്ചുകുടഞ്ഞ്,
രക്തം കിനിച്ച്,
എന്റെ ഉണര്‍ച്ചയെ,
നീ തല്ലിക്കൊഴിച്ചു..

ജ്വരം കൊണ്ടു തുള്ളി,
‘അമ്മേ’യെന്നുണ്ണി,
പതം പറഞ്ഞൊട്ടുമ്പോള്‍,
മറുവശത്ത്,
ആസക്തിയുടെ മൃഗത്തെ,
നീയഴിച്ചുവിടുന്നതെന്തിന്‌?

മിഥ്യാജാലികയില്‍,
തൊലിവെളുപ്പിന്റെ പേക്കൂത്തുകണ്ട്,
അവളെയും മനസ്സിലിട്ട്,
നഗ്നനായി നീ വരുമ്പോള്‍,
എനിക്ക് അറപ്പാണ്‌..

എനിയ്ക്ക് വേണ്ടത്,
നീയും ഞാനും ,
മാത്രമറിയുന്ന ഖനികളാണ്‌,
വിരല്‍ത്തുമ്പിലെ സൂര്യനാണ്‌.
ഇഷ്ടത്തോടെ,
നാഡികളില്‍ പുകഞ്ഞുയരുന്ന,
തീപ്പക്ഷികളെയാണ്‌..

എന്നെയറിയാതെ,
നീ വരുമ്പോഴൊക്കെ,
പറയൂ,
ഞാന്‍ ഉണരുന്നതെങ്ങനെ?

യക്ഷി.

Posted in Uncategorized on August 29, 2007 by chilamp

പാലച്ചോട്ടിലെ യക്ഷി,
ചിന്താകുലയായി പനയിലേക്ക് നടന്നു.
വെറ്റിലയും ചുണ്ണാമ്പും,
തിന്നാതെ,
ചുണ്ട് വിളറി,
രക്തം കുടിക്കാതെ,
വായ് ചവര്‍ത്തു,
കണ്ണിലെ വില്വം,
വാടിക്കൊഴിഞ്ഞു.

ഇനിയെവിടേയ്ക്ക്..
നഗരം നടന്നു കാട്ടിലെത്തി,
മരക്കുറ്റികള്‍,
കത്തിക്കറുത്തു,
മരംകൊത്തികള്‍,
മരണം പുതച്ചു,
കാടെവിടെ..
പനയിലെ യക്ഷി,
അലറിയുറഞ്ഞു,
പലവുരു ദംഷ്ട്രനീട്ടി,
നാവ് നൊട്ടിനുണഞ്ഞു,
വെളിച്ചം കണ്ണില്‍കൊണ്ട്,
ഭയന്നുവിറച്ചു..

ഓണാഘോഷത്തിമിര്‍പ്പില്‍,
പക്ഷേ, അതാരും കണ്ടില്ല.

തെറ്റാലി.

Posted in Uncategorized on August 28, 2007 by chilamp

തെറ്റാലിയില്‍,
ഉരുളന്‍ കല്ലു കൊരുത്ത്,
ആലോചിച്ചു,
ലക്ഷ്യമെവിടെ?

കാട്ടിലേക്ക് തൊടുത്താല്‍,
അറിയാത്തൊരു പക്ഷിയ്ക്ക് നോവും,
മരത്തിനു നോവും,
അണ്ണാന്‍ കുഞ്ഞിനു നോവും..

വീട്ടിലേക്ക് തൊടുത്താല്‍,
അമ്മയ്ക്ക് നോവും,അച്ഛനും,
പിന്നെ.
ഗ്ലാസുകളുടെ ഝില്‍ ഝില്‍..

വെള്ളത്തിലേയ്ക്കായാല്‍,
മീനുകള്‍ ചത്തുപൊങ്ങും,
കക്കകളടരും,
തോട് കലങ്ങും..

എന്നിലേയ്ക്ക് തന്നെ,
തിരിച്ചു പിടിച്ചു..
ഇടംകണ്ണു പൊട്ടി.
എങ്കിലും ചിരിച്ചു..
മസോക്കിസത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥമോര്‍ത്ത്..

സ്നേഹം.

Posted in Uncategorized on August 27, 2007 by chilamp

കടമ്പിന്റെ ശാഖിയില്‍,
എന്റെ വസ്ത്രമാണ്‌ നീ ഞാത്തിയിട്ടത്.
 അതിന്റെ ചിത്രത്തുന്നലുകള്‍, പക്ഷെ,
നീ കണ്ടില്ല.

 കുടഞ്ഞിട്ട വാക്കുകളില്‍,
 എന്റെ മുഖത്തെപ്പറ്റിയാണ്‌ നീ പറഞ്ഞത്..
  എന്നാല്‍,
അതിന്റെ ഭാവങ്ങളേതും
നീ അറിഞ്ഞില്ല.

അന്തിക്ക് ആരോ തെളിച്ച
വിളക്ക് കെട്ടപ്പോള്‍,
നീയെന്റെ കൈ പിടിച്ചു..

എങ്കിലും ,
അതിന്റെ ഊഷ്മളമായ സ്നേഹം മാത്രം
നീയറിഞ്ഞില്ല.

കാമത്തിന്റെ കോടി പുഷ്പങ്ങളില്‍,
സ്നേഹത്തിന്റെ പരാഗങ്ങള്‍ ഇല്ല,

നീ തന്നെയാണ്‌ അതെന്നെ പഠിപ്പിച്ചത്..

ടാരോ കാര്‍ഡ് വായനക്കാരി.(Tarot card reader..)

Posted in Uncategorized on August 27, 2007 by chilamp

സൂര്യന്റെ ഇളം‌ചൂടുള്ള രശ്മികള്‍ ഒരു പുതപ്പെന്നപോലെ  ചുറ്റിപ്പിടിയ്ക്കുന്നു. വെള്ള വസ്ത്രമണിഞ്ഞ ‍ഐറിസ് ഒരു നൃത്തക്കാരിയുടെ അംഗചലനങ്ങളോടെ കട ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു..അവളുടെ ചുണ്ടുകളില്‍ മുത്തച്ഛനോടുള്ള പ്രത്യേക പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ ഉരുക്കഴിഞ്ഞു. പിതാവായ ജോസഫിന്റെ നാമത്തിലുള്ളവനായിരുന്നു മുത്തച്ഛന്‍, കാര്‍ഡുകളുടെ ഒരു വന്‍‌ശേഖരം സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്നവന്‍. മരിയ്ക്കും മുന്‍പ് ആ അമൂല്യ ശേഖരം അവള്‍ക്ക് കൈമാറുകയും ചെയ്തു. ഐറിസിനു ടാരോ കാര്‍ഡ് വായിച്ച് ത്രികാലങ്ങളെയും പ്രവചിക്കുവാനുള്ള വിദ്യ പറഞ്ഞുകൊടുത്തത് അദ്ദേഹമായിരുന്നു. ചെറിയകുട്ടിയായിരിയ്ക്കെത്തന്നെ  കാര്‍ഡുകളുടെ കെട്ടുകള്‍ അവള്‍ക്ക് കൗതുകം പകര്‍ന്നു.  അതിലെ ഓരോ ചിത്രവും അവള്‍ കണ്ണിലും മനസ്സിലും ഒരുപോലെ പതിപ്പിച്ചെടുത്തു..പിന്നെ ഒരു ജാലവിദ്യക്കാരനെപ്പോലെ ജോസഫ് അതിന്റെ അര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ നിര്‍‌വചിക്കുന്നത് അത്ഭുതത്തോടെ കേട്ടു നിന്നു. ഭാവിയുടെ അന്വേഷകര്‍ മുത്തച്ഛനു സമ്മാനമായി  കൊണ്ടുവന്നിരുന്നത് മുന്തിയതരം വീഞ്ഞോ, നല്ലയിനം കാളയുടെ ഇറച്ചിയോ, പഴങ്ങളുടെ സത്തോ, പല നിറങ്ങളിലുള്ള ഗോലികളോ, പുകയില നിറച്ച പൈപ്പുകളോ ഒക്കെ ആയിരുന്നു. പ്രതിഫലമായി  ആരോടും ഒന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നില്ല മുത്തച്ഛന്‍, എങ്കിലും ആളുകള്‍ക്ക് അദ്ദേഹത്തോട് അങ്ങേയറ്റം ആദരവായിരുന്നു.

അവള്‍ നടത്തം തുടര്‍ന്നു..മൂന്നാമത്തെ തെരുവിന്റെ ഇടതുവശത്താണ് അവളുടെ കട. അപൂര്‍‌വമായ നിറങ്ങള്‍ മിക്സ് ചെയ്ത ചിത്രപ്പണികളുള്ള ഒരു പ്രത്യേകതരം കര്‍ട്ടന്‍ തൂക്കിയിരിക്കുന്നത് ചില്ലിനകത്തുകൂടി വ്യക്തമായി കാണാം. പഴയ വാതിലുകള്‍ക്ക് ഭംഗി തീരെയില്ല. എങ്കിലും  ദിവസവും അനേകമാളുകള്‍ അവിടെ അവളെ  കാത്തുനില്‍ക്കാറുണ്ട്. അവര്‍ അവളുടെ വിരല്‍ത്തുമ്പില്‍ പലയാകൃതിയിലും വിരിയുന്ന കാര്‍‌ഡുകളില്‍ നിന്നും ഒന്നോ രണ്ടൊ പെറുക്കിയെടുത്ത്  നല്‍കുന്നു, പിന്നീട് അക്ഷമരായീ അവളുടെ ശബ്ദത്തിന്‌ കാതോര്‍ക്കുന്നു.  ചെറിയൊരു കിളിയൊച്ചയില്‍ അവള്‍ അവരുടെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ, ഭാവി, എല്ലാം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അവിടെ നേരമ്പോക്കുകളില്ല, ഭാവിയറിയാനുള്ള ഭയം മാത്രം.ഒന്നാമനോട് സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ മറ്റുള്ളവരെല്ലാം നേര്‍ത്തൊരു കര്‍ട്ടനു പിന്നില്‍ ചെവി കൂര്‍പ്പിച്ച് ഊഴം കാത്തിരിയ്ക്കും. ഈ പതിവ് മൂന്നുവര്‍ഷത്തോളമായി യാതൊരു മാറ്റവുമില്ലാതെ തുടരുന്നു.

അലക്സ് എവിടെയെന്ന് അവള്‍ പരതി. കാമുകനാണ്‌, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങള്‍ കച്ചവടം ചെയ്യുന്നവന്‍. ആദ്യമായി അവളുടെ ചുണ്ടില്‍ ചുംബിച്ചവന്‍. ലോകത്തിലെ എല്ലാ സുഗന്ധങ്ങള്‍ക്കുമിടയില്‍ സ്വന്തം ഗന്ധം നഷ്ടപ്പെട്ടവന്‍..
അലക്സ്, അലക്സ്..നീയെവിടെ? 

അവള്‍ കടയുടെ മുന്നിലെത്തി. ചെറുപ്പക്കാര്‍ മുതല്‍ പ്രായമേറിയവര്‍ വരെ അവളെക്കണ്ട് ആദരവോടെ എഴുന്നേറ്റു. ഓരോ മുഖങ്ങളിലും ഓരോ പ്രശ്നങ്ങളുടെ നിഴലുകള്‍ അവള്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.” ഐറിസ് ..നീയിത്ര വൈകിയതെന്ത്? അവര്‍ ചോദിച്ചുതുടങ്ങി. ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവള്‍ ഒരു നിമിഷം കണ്ണടച്ച് മുത്തച്ഛനായ ജോസഫിനെ മനസില്‍ ധ്യാനിച്ചു. പിന്നെ ആ കടയുടെ ഒത്തനടുവില്‍ അലങ്കരിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന മേശയ്ക്ക് അഭിമുഖമായിരുന്ന്‌ ആദ്യത്തെ ആളെ വിളിച്ചു.

സോളമന് ഇരുപതിനോടടുത്ത പ്രായം കാണും.വെട്ടിയൊതുക്കിയ മീശ. അയാള്‍ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. എത്ര ഭംഗിയുള്ളവയെന്നു മനസ്സില്‍ ഓര്‍ത്തു. അയാള്‍ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.
സ്വപ്നങ്ങള്‍..വിചിത്രമായ സ്വപ്നങ്ങളാണ്‌ എപ്പോഴും കാണുന്നത്. ചിലപ്പോള്‍ രാത്രി ഞെട്ടിയുണരുന്നു, പിന്നെ ഉറങ്ങാനേ കഴിയുന്നില്ലല്ലൊ. ചിലപ്പോള്‍ ഒരു മിസ്റ്റിക് ആയ സിനിമ കാണും പോലെ.  പ്രത്യേക ചിഹ്നങ്ങളുള്ള സ്വപ്നം. താന്ത്രിക കളങ്ങളില്‍ കാണും പോലെ ചില ചിഹ്നങ്ങള്‍.
“വരയ്ക്കാമോ” അവള്‍ ചോദിച്ചു.
അയാള്‍ കടലാസും പെന്‍സിലും കയ്യിലെടുത്തു, നേര്‍ത്തൊരു ഭയം ആ മുഖത്ത് ദൃശ്യമായി. കടലാസില്‍ ഒരു വൃത്തം , പിന്നെ നക്ഷത്രങ്ങള്‍. കസേരയിലിരിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ. ഇത്രയും വരച്ച് ആ കടലാസ് അവള്‍ക്ക് നീട്ടി. അവള്‍ അവ ഓരോന്നായി പരിശോധിച്ചു.. പിന്നീട് ഒരു സെറ്റ് കാര്‍ഡുകള്‍ എടുത്ത് മേശപ്പുറത്തിട്ടു.
(തുടരും)

ഓണം.

Posted in Uncategorized on August 26, 2007 by chilamp

തുമ്പപ്പൂവില്ല,
തുളസിക്കതിരില്ല,
തൂശനിലയില്ലാതോണം.

പൂക്കളമില്ല,
പുള്ളുവന്‍ പാട്ടില്ല,
ആര്‍പ്പു വിളിയില്ലാതോണം.

ചാനലില്‍ താരങ്ങള്‍,
തെറ്റിച്ചു ചൊല്ലുന്ന,
ഭാഷയാണിന്നെന്റെയോണം.

സീഡിയില്‍, കസെറ്റില്‍,
നാദിര്‍ഷ പാടുന്ന,
ഓണപ്പാട്ടാണെന്റെയോണം..

ടിവി, സിനിമാ നടികള്‍,
സം‌യുക്തമായ്,
കീറിപ്പറിച്ചെന്റെയോണം..

കള്ളിലും ചാരായവാറ്റിലും,
മുങ്ങിയ,
പറ്റിലാണിന്നെന്റെയോണം..

എങ്കിലുമോര്‍ക്കുന്നു,
മാബലിയെ,
മണ്ണിനന്യനല്ലാത്ത മഹാപ്രഭുവെ..

ഓര്‍ക്കുവാനേറെയുണ്ടിന്നും.

Posted in കവിത on August 25, 2007 by chilamp

ഓര്‍ക്കുവാനേറെയുണ്ടിന്നും.

ഇരുട്ടിന്റെ പൊത്തില്‍ ,
പെരുക്കുമസഭ്യ വര്‍ഷങ്ങളും,
വയറൊട്ടി വെയില്‍ കാഞ്ഞു,
ശുഷ്കിച്ച മോഹവും..
നിണമിറ്റുവീണ നിലങ്ങളും,
പേടിയാല്‍ രാപ്പനിയേറ്റും
നിശ്ശബ്ദതക്കാമ്പും,
മറുത്തൊന്നു ചൊല്ലാതെ,
നീ പോയ വഴിയില്‍
കനല്‍ ഞാന്ന വെയിലും,
കരിമിഴിയിലുറയും,
തുലാവര്‍‌ഷഘനവും..

ഓര്‍ക്കുവാനേറെയുണ്ടിന്നും..